De wereldkampioenschappen wielrennen hebben Anna niet de gehoopte wereldtitel opgeleverd. Nadat ze zondag in Bergen al zilver won in de ploegentijdrit en op dinsdag diezelfde plak veroverde in de individuele tijdrit, eindigde ze zaterdag als achtste in de wegwedstrijd. Daarin was echter wel wat te vieren. Anna’s land- en ploeggenote Chantal Blaak greep namelijk de wereldtitel. “Vooraf zei ik al dat ze niet alleen naar Annemiek, Marianne en mij moesten kijken. Dat bleek nu wel. Dit is heel mooi voor Chantal en ik ben blij voor haar.”

Toch kwam Anna zelf ook voor de wereldtitel. “Wij kwamen hier natuurlijk vooral om als team te winnen”, zegt Anna. “Maar ja, ik wilde zelf heel graag die wereldtitel. Je krijgt er niet veel kansen op en nu is er weer een kans verkeken. Annemiek en ik weten echter ook dat ze allemaal net wat meer naar ons kijken. Probeert één van ons het, dan zit er direct iemand op het wiel. Daar heeft Chantal uitstekend van weten te profiteren. En met de winst van iemand uit onze selectie is deze wedstrijd voor ons gewoon geslaagd.”

Nadat eerst Amy Pieters in een kopgroep reed, was Janneke Ensing namens Nederland de tweede aanvalster. Op twee ronden voor de finish reed Anna samen met Van Vleuten naar haar groepje, waarop een kopgroep van dertien rensters ontstond, met daarin dus drie Nederlanders. Een halve ronde later sloot de rest echter aan en kon het spel opnieuw beginnen. Blaak sprong weg en kreeg de Britse Hannah Barnes en Audrey Cordon uit Frankrijk mee. Samen met Van Vleuten, de Australische Katrin Garfoot en de Poolse Kasia Niewiadoma reed Anna op de laatste passage van de lastige Salmon Hill naar hen toe.

Met nog tien kilometer te gaan bleven er dus zeven koploopsters over. “We moesten de keus maken om wel of niet te gaan rijden en proberen aan te sluiten bij Chantal. Dat hebben we gedaan en pakte goed uit. Toen we erbij kwamen zaten we als team in een perfecte situatie, met drie rensters op een totaal van zeven.”

Het was ook het uitstekende moment voor Blaak om te gaan. Ze sprong vrij snel weg, nadat de zeven rensters samen waren. “Het nadeel dat Annemiek en ik hebben is dat ze niet zo lang twijfelen. Als wij gaan, dan zitten ze direct op ons wiel, tenzij je ze er echt af weet te rijden. En dat lukt ons net niet met iedereen. Chantal deed het vervolgens perfect. Zij nam in de tunnel net wat snelheid mee en had een gat. Dan is het aan die anderen om direct te reageren, want als Chantal eenmaal een voorsprong pakt heb je haar niet zomaar terug. Dat hebben we wel gezien.”

Foto: Sportfoto.nl