Twee dagen nadat ze met Boels-Dolmans zilver won in de WK ploegentijdrit, heeft Anna nog een zilveren medaille aan haar palmares toegevoegd. Ditmaal eindigde ze als tweede in de individuele tijdrit. Lange tijd had Anna de snelste tijd en zat ze in de zogenaamde hot seat, maar uiteindelijk bleek landgenote Annemiek van Vleuten toch twaalf seconden sneller. Zij ging dan ook met de wereldtitel aan de haal. “Dit geeft mij een dubbel gevoel. Deze medaille had ik al.”

Met die reactie verwees Anna niet alleen naar haar zilveren medaille van afgelopen zondag. Twee jaar geleden werd ze in het Amerikaanse Richmond ook al tweede in de individuele WK tijdrit. “Het is natuurlijk wel een zilveren medaille, maar van de andere kant is dit ook balen”, zo zegt Anna. “Dit was denk ik mijn beste tijdrit van dit jaar. Maar als je er dan zo dichtbij bent, is het gewoon ook balen dat je niet met dat goud staat.”

Een gemakkelijke tijdrit was het allesbehalve. Vlak was het vrijwel nergens, er zaten kasseien in het parcours en naast een steile langere klim moest er ook een lastige afdaling genomen worden. “Ik had voor mijn gevoel een goede start en tot aan de klim ging het denk ik ook heel goed. Die klim zelf lag wat nat en in de bocht voor de klim, waar je steeds heel hard doorheen kon als het droog lag, kon je dat nu niet. Daar baalde ik wel van. Maar eigenlijk ging het tot op de top gewoon super.”

Daarna wachtte de weg naar beneden. “Daarmee had ik wat meer moeite en dat had ik vooraf ook wel verwacht. Toch kwam ik in het laatste deel wel weer in mijn ritme. Maar dat verschil zie je in de eindtijd ook terug wanneer je de tussentijden van mij vergelijkt met die van Annemiek. In die afdaling pakte ze tijd en in het laatste deel hebben we exact even hard gereden.”

Zaterdag heeft Anna nog een kans. Dan wordt in Bergen de wegwedstrijd verreden.

Foto’s: Sportfoto.nl