Nadat ze vorig jaar al de eerste vrouweneditie van de koers won, heeft Anna zondag opnieuw Luik-Bastenaken-Luik op haar naam geschreven. Ze kwam solo aan bij de finish en wist zo haar vierde World Tour klassieker van het seizoen te winnen. Op de laatste klim van de dag, de Côte de Saint-Nicolas, reed Anna naar koploopster Amanda Spratt toe. Ze wist de Australische renster in de slotkilometers vervolgens af te schudden en kon haar feestje al vroeg vieren.

Het werd in Wallonië een open wedstrijd, waarbij de finale weliswaar een afvalkoers was, maar toch ook steeds weer rensters de aansluiting vonden van voren. “Het was een vrij ingewikkelde koers”, kijkt Anna terug. “De sterkste rensters kwamen wel boven tijdens de wedstrijd, maar er wisten toch ook steeds weer meiden van achteren terug te komen. Tactisch is dat dan ook best lastig. Het was ook vechten tot aan de finish. Ik ben erg blij dat ik het af heb kunnen maken.”

Voor Anna was het dus al haar vierde overwinning in een eendaagse World Tour wedstrijd dit seizoen. Eerder won ze de Strade Bianche, Ronde van Vlaanderen en woensdag de Waalse Pijl. Boels-Dolmans won met Amy Pieters ook nog de Ronde van Drenthe en met Chantal Blaak de Amstel Gold Race. “Maar dat gaat zeker niet vanzelf. We doen er als rensters en team genoeg voor om het zo te laten gaan. Van buitenaf lijkt het misschien gemakkelijk, maar bij zo’n week als deze komt ook heel veel spanning kijken. We hebben hier met het complete team naartoe gewerkt.”

‘Dit went zeker niet’
Het winnen blijft dus doorgaan. Je zou bijna kunnen stellen dat dat gaat wennen, maar dat ziet Anna toch anders; “Dit went zeker niet. Zeker niet als je een koers rijdt zoals we dat vandaag deden. De spanning was echt groot in de laatste kilometers. Spratt had een heel goede aanval. We wilden niet teveel doen, om niet ons kruit te verschieten, maar je kunt ook niet te weinig doen. Dan kom je namelijk te laat. Als je dan uiteindelijk weet te winnen, na zo’n koers, dan is dat heel mooi.”

Foto’s: Sportfoto.nl